Dyr. Zachęty Agnieszka Pindera: w Zachęcie pozostajemy otwarci na różne języki artystyczne

Agnieszka Pindera objęła stanowisko dyrektorki Zachęty 23 grudnia 2024 r. na trzyletnią kadencję. Komisja konkursowa wybrała Pinderę spośród grona doświadczonych muzealników - osobę najmłodszą w tym gronie, jednak z dużym dorobkiem naukowym i kuratorskim. Wskazano jej wizję i program jako te, które mogą zapewnić Zachęcie nowego ducha i nadać pewien powiew świeżości.

W wywiadzie udzielonym PAP w lutym 2025 r. szefowa Zachęty zaznaczyła, że w koncepcji konkursowej wskazała tematy obecne w sztuce współczesnej i debacie publicznej po 2000 roku z perspektywy historii Zachęty. Mówiła wówczas, że chce się przyjrzeć zmianom, jakie zaszły w polskim polu sztuki w ciągu ostatnich 25 lat. Zapowiedziała także pracę nad wprowadzeniem rekomendacji Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej, dotyczących wysokości wynagrodzeń dla twórców realizujących wystawy w Zachęcie.

Obecnie, rok później, w rozmowie z PAP potwierdziła, że udało jej się podpisać umowę z Obywatelskim Forum Sztuki Współczesnej w sprawie minimalnych wynagrodzeń dla artystów. Podkreśliła, że w tym roku zaczęto je wypłacać. Dodała, że udała się także stabilizacja zespołu oraz powrót do prowadzenia regularnych badań publiczności.

Zapytana czy tak duża i ważna instytucja nie powinna podejmować większego ryzyka artystycznego, oprócz organizowania społecznie wrażliwych wystaw, powiedziała że „Zachęta była na przełomie wieków areną dla jednego z ostatnich wyraźnych nurtów – polskiej sztuki krytycznej”, jednak teraz nie ma już takich trendów.

Zapytana także o odpowiedź na głosy, że program Zachęty nie elektryzuje, zaznaczyła, że zastanawia się, czy współcześnie język sensacji w ogóle oddaje sposób, w jaki sztuka porusza publiczność. - Jest on nadużywany, a w świecie, który codziennie bombarduje nas sensacjami, potrzebne jest miejsce do zatrzymania się i autentycznej, uwrażliwionej społecznie rozmowy - uzupełniła.

- Zależy nam na otwartości – nie na wytyczaniu kanonu ani na jego demonstracyjnym podważaniu. Samo pojęcie kanonu zakłada bowiem ograniczenie, a w tak spolaryzowanym świecie nie jest to wartość, którą chcielibyśmy wzmacniać. Naszą ambicją jest pokazywanie rzeczywistości w jej złożoności oraz tworzenie przestrzeni różnorodności – takiej, która nie hierarchizuje i nie dzieli sztuki na lepszą czy gorszą, bardziej lub mniej wartościową - mówiła. Wskazała, że w wielogłosowości widzi najważniejszą rolę instytucji publicznej.

Zapowiedziała także tegoroczne wystawy, m.in. Barbary Kasten, Susan Hiller i Aliny Szapocznikow.

Pełny wywiad opublikujemy o godz. 6.15. (PAP)

zzp/ aszw/