Cytowany przez dziennik dr hab. n. med. Aleksander Prejbisz, kierownik Centrum Prewencji i Epidemiologii Chorób Układu Krążenia w Warszawie, ocenił, że nieprzestrzegania przez pacjentów zaleceń terapeutycznych generuje ogromne koszty, zarówno zdrowotne, jak i ekonomiczne.

„Nie chodzi tylko o regularne przyjmowanie leków. To także zmiana stylu życia, stosowanie się do zaleceń sposobu żywienia, aktywność fizyczna czy systematyczne kontrole lekarskie. Gdy te elementy zawodzą, konsekwencje się kumulują – w postaci pogorszenia stanu zdrowia pacjentów i rosnącego obciążenia całego systemu ochrony zdrowia” - wyjaśnił lekarz.

Jak podano, szacunkowe straty Polski wynoszą ponad 20 mld zł rocznie. Podkreślono jednak, że w publikacjach naukowych częściej raportowane są koszty bezpośrednie, co oznacza, że „rzeczywiste obciążenie społeczne może być niedoszacowane”.

Zdaniem prof. Prejbisza problem wynika z funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. Jak zaznaczył, „gdyby lekarze mieli więcej czasu na rozmowę z pacjentem, na spokojne wytłumaczenie istoty choroby i zaleceń, a także na zrozumienie codziennych trudności, z jakimi pacjent mierzy się przy regularnym leczeniu, skala problemu byłaby mniejsza”.

Z kolei cytowany prof. dr hab. n. med. Artur Mamcarz, kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego wskazał, że kluczową rolę pełni partnerska relacja między pacjentem a lekarzem oparta na zaufaniu i poczuciu współodpowiedzialności za proces terapeutyczny.

Jak ocenił prof. Mamcarz, przykładem dobrej praktyki jest Portugalia, która dzięki wprowadzeniu zmian systemowych w ciągu 30 lat zwiększyła skuteczność leczenia nadciśnienia tętniczego z 3 proc. do 50 proc. W proces zaangażowane były „różne ogniwa systemu ochrony zdrowia: lekarzy, farmaceutów, organizacje pozarządowe i rządowe, pacjentów”. (PAP)

bch/wr/